Kurhan
Kurhan jest rodzajem mogiły, który jest w kształcie kopca w kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkolistego. Kurhan posiada elementy drewniane, drewniano-kamienne lub kamienne. Znajduje się w nim komora grobowa, gdzie znajduje się pochówek szkieletowy lub ciałopalny. Pomieszczenia, gdzie znajduje się pochówek są nieraz są bardzo rozbudowane, a czasem są kute w litej skale.
Kurhany występują na obszarach Europy, Azji i Ameryki w epoce neolitu i żelaza (kultura unietycka, trzciniecka, przedłużycka, także w niektórych lokalnych grupach kultury łużyckiej). Rzadziej spotykane były także w kulturach okresu rzymskiego i wczesnośredniowiecznego.
W Polsce mamy kilka kurhanów, a najważniejsze z nich to:
• Kopiec Krakusa w Krakowie
• Kopiec Wandy w Krakowie
• Stróża Kolonia (gmina Kraśnik), IX wiek
• Wielkopolskie piramidy w Łękach Małych koło Grodziska Wielkopolskiego – grupa 11 kurhanów z XVII wieku p.n.e..
• Poleski Park Narodowy – kurhany z epoki trzcinieckiej.
• Łysa Góra; Sitaniec, okolice Zamościa.
• Czarnocin koło Buska-Zdroju.
• Miernów koło Buska-Zdroju.
• Kopiec tatarski w Przemyślu.
• Czerne na Mazurach.